En nu geen smoesjes meer!

Een van mijn goede voornemens vorig jaar was het verliezen van flink wat gewicht. Ik beloofde plechtig iedere maand een update te posten op mijn blog zodat ik een stok achter de deur zou hebben om ook daadwerkelijk er voor te gaan. Ik was er namelijk helemaal klaar mee. Echter, zoals jullie hebben kunnen lezen in mijn eindejaarsblog heb ik hierin hopeloos gefaald.

Smoesjes, smoesjes en nog eens smoesjes

Nu was het afgelopen jaar niet echt een persoonlijk succes; er gebeurde een hoop dingen die niet bijdroegen aan een positieve mindset en dat slaat bij mij om in vreetbuien. Ik liet mezelf compleet gaan en tikte uiteindelijk bijna de 100 kilo aan. Toch kon ik iedere keer wel een reden (lees: smoesjes dus) bedenken om niet gezond en gevarieerd te eten; te laat thuis van het werk, hard gewerkt de hele week, hectische dag met de kinderen, gebroken nachten met de kinderen, financiële toestanden, huwelijkse spanningen, een feestje, een verjaardag, vakantie.. Iedere maandag begon ik weer opnieuw, wetende dat ik dezelfde avond nog toch wel weer een zak chips naar binnen zou werken.

I eat because I am unhappy. I am unhappy because I eat.

Eind vorig jaar ben ik, door de vele fysieke ongemakken die mijn overgewicht met zich mee bracht, gestart met acupunctuur. Dat heeft me een enorme boost gegeven en de weegschaal ging eindelijk weer eens de goede kant op. En toen brak de decembermaand aan en zaten de verloren 4 kilo’s er zo weer aan..

En nu écht

Zodra de oliebollen en toastjes met salades de deur uit waren ben ik opnieuw begonnen. Geen smoesjes meer; 2019 wordt het jaar waarin in die kilo’s kwijt ga raken. Ik wil niet langer gevangen zitten in een veel te vet lichaam. Ik wil mezelf weer fijn voelen in de kleding die ik graag draag. Ik wil gewoon weer naar mezelf in de spiegel durven kijken. Ik wil trots zijn op mezelf als ik een foto zie van mij met mijn gezin. Maar bovenal wil ik een voorbeeld voor mijn kinderen zijn.

Gepest

Jarenlang ben ik enorm gepest om mijn gewicht. Ik ben uitgescholden, van mijn fiets af geduwd, in een plas water gesmeten. Ik ben onder gespuugd, onder gesmeerd met een bak satésaus, heb verschillende andere etenswaren met grote regelmaat moeten ontwijken en ik ben uitgelachen. Er zijn dierengeluiden naar me geroepen en ook mijn kleding werd belachelijk gemaakt. Pas op het MBO werd ik eindelijk een beetje met rust gelaten.

Echter, al die jaren van treiterijen en kleineren hebben mijn zelfbeeld compleet kapot gemaakt. Ik voel me nog altijd enorm bekeken als ik een keer de McDonald’s binnen stap. Ik durf nog altijd niet te genieten van een bittergarnituur op het terras. Kortom, ik gun mezelf nog steeds geen self love.

Voorbeeld voor mijn kinderen

Als je niet van jezelf kunt houden, kun je je kinderen ook niet leren om dat te doen. Hoe kun je je kinderen een gezond en gevarieerd eet patroon aanleren als je zelf ieder weekend een gele brommer voor de deur laat parkeren? Hoe kan ik beweging stimuleren als ik zelf hele dagen op de bank plak? Ik zou het mezelf nooit vergeven als mijn kinderen overgewicht zouden krijgen door het slechte voorbeeld wat ik al die jaren heb gegeven.

Daarnaast wil ik ook gewoon niet die dikke moeder zijn. Kinderen zijn goudeerlijk en ik wil niet dat mijn kinderen van een ander te horen krijgen hoe dik mama wel niet is en dat zij mij moeten verdedigen om de foute keuzes die ik gemaakt heb.

Minus 20 kilo

Het doe is dan ook om 20 kilo af te vallen; dat zou betekenen dat ik een enigszins gezond gewicht heb van 80 kilo. Slank zal ik nooit worden want dat ligt simpelweg niet in mijn bouw, maar een gezond gewicht is toch echt wel het streven.

Ik probeer zo min mogelijk te kijken naar wat er nog niet af is, maar wat er al wél af is. Daarom probeer ik zoveel mogelijk in kleine successen te denken zodat de weg niet zo lang lijkt. Iedere ons is er één en die moet ik er ook af zien te houden.

Onlangs heb ik een foto gepost in mijn Instagram Stories; in mijn ondergoed nog wel! Een stukje confrontatie, maar ook zeer een flinke motivatie! Ik ben van plan iedere 30 dagen opnieuw een foto te posten en dus niet zo zeer naar de weegschaal te kijken, maar naar wat ik zie in de spiegel.

Een blije mama, dat is waar ik voor ga!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.